Zespół nerczycowy

Zespół nerczycowy

Zespół nerczycowy to choroba spowodowana nadmierną utratą białka wraz z moczem wskutek zwiększonej przepuszczalności błony sączącej kłębuszków nerkowych. Występuje w bardzo licznych chorobach, najczęściej jednak w różnych postaciach zapalenia kłębuszków nerkowych (pierwotne glomerulopatie), we wtórnych zapaleniach kłębuszków nerkowych w przebiegu chorób układowych tkanki łącznej (kolagenozy), w cukrzycy, zatruciu ciążowym, różnych nowotworach, zakażeniach wirusowych, zaburzeniach krążenia, w stanach uczuleniowych, przy odrzuceniu przeszczepionej nerki.

Objawy. Choroba cechuje się dużym białkomoczem – przekraczającym 3,5 g/dobę, obniżeniem poziomu albumin w surowicy krwi, obniżeniem poziomu białka całkowitego w surowicy krwi, podwyższeniem poziomu cholesterolu w surowicy krwi, obecnością substancji tłuszczowatych w moczu, obrzękami i przesiękami do jamy ciała. Objawy te mogą występować w różnych kombinacjach.
Zespołowi nerczycowemu mogą towarzyszyć różne powikłania, wywołane zamianami w biochemicznym składzie organizmu. Są to m.in. nadciśnienie tętnicze, niedobór potasu z obniżeniem jego stężenia w surowicy krwi, ostra przednerkowa niewydolność nerek.

Rozpoznanie i różnicowanie choroby nie jest trudne, zwłaszcza, jeśli istnieje wyraźny związek czasowy pomiędzy jego wystąpieniem i uprzednim zadziałaniem określonego czynnika, np. ukąszenie przez pszczołę. Często jednak do ustalenia rozpoznania niezbędne jest wykonanie biopsji nerek.

Powikłania
• Powikłania ostre
- obrzęk płuc i mózgu
- zakażenia
- ostra niewydolność nerek
- choroba zakrzepowo-zatorowa
- pseudoguz mózgu
- zapalenie trzustki.
• Powikłania przewlekłe
- zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej i metabolizmu kostnego
- hipotyreoza
- niedokrwistość
- zaćma
- AVN

Obecnie uważa się, że u dzieci z zespołem nerczycowym są one bardzo ograniczone. Przeważa też pogląd, że u dzieci ze steroidowrażliwym zespołem nerczycowym nie trzeba wykonywać biopsji nerki, a czas hospitalizacji powinien być jak najkrótszy lub nawet od początku chorych tych można leczyć ambulatoryjnie. Taką decyzję może jednak podjąć wyłącznie doświadczony nefrolog, który zapewni stałą opiekę nad chorym dzieckiem, a w razie potrzeby będzie mógł wykonać potrzebne badania laboratoryjne. Zespół nerczycowy na podłożu zmiany minimalnej występuje zwykle między 2.-6. rż., 2 razy częściej u chłopców niż u dziewcząt.

Leczenie wymaga:
• usunięcia wszelkich chorób i przyczyn, w przebiegu których dochodzi do powstania zespołu nerczycowego,
• likwidacji skutków niedoborów białkowych przez uzupełnianie przetaczaniami, np. albumin, oraz dietą gwarantującą odpowiednią podaż dobrze przyswajalnych pełnowartościowych białek lub substratów do ich syntezy w organizmie.
Poza tym postępowanie lecznicze, dietetyczne i profilaktyczne - jak w innych chorobach układu moczowego - oraz troska o zwiększone wydalanie zatrzymanej w nadmiarze wody przez stosowanie środków moczopędnych.

Źródło: Cai.pl choroby.biz jade.ccccd.edu