Wodniak jądra

Wodniak jądra (łac. hydrocele testis) - nagromadzenie się płynu między osłonkami jądra lub skomunikowanym z otrzewną wyrostkiem pochwowym.
Występuje u 5-6% noworodków płci męskiej, częściej po stronie prawej, rzadziej obustronnie. Różnicowanie z przepukliną polega na próbie transluminacji - podświetlenia worka mosznowego noworodka źródłem światła. Leczenie wodniaka jądra jest chirurgiczne (hydrocelektomia).

 

Wodniak jądra (hydrocoele testis) spowodowany jest nagromadzeniem przezroczystego płynu między błoną trzewną i ścienną błony surowiczej jądra.
Płyn w ilości od kilkudziesięciu do kilkuset mililitrów jest barwy bursztynowej.
Często po urazie, po nakłuciu jądra lub w przypadku nowotworu jądra, płyn jest zabarwiony krwią.

Wodniaki jądra dzielimy na wrodzone i nabyte. W różnicowaniu wodniaka jądra wrodzonego i nabytego należy wziąć pod uwagę wiek pacjenta. Wrodzony wodniak jest rozpoznawany w wieku noworodkowym i dziecięcym, natomiast wodniak nabyty występuje przeważnie u chorych dorosłych.


Wodniak jądra wrodzony:
występuje u 6 proc. chłopców nowo narodzonych. Gromadzenie się płynu otrzewnowego wewnątrz moszny, między obiema blaszkami osłonki pochwowej jądra, następuje w wyniku nie zrośnięcia się wyrostka pochwowego. Dopóki wyrostek pochwowy jest otwarty, zawartość płynna może przemieszczać się do jamy otrzewnowej. Dlatego też wielkość wodniaków może zmieniać się z dnia na dzień na skutek zmiany pozycji ciała. Skóra powiększonej moszny nie jest zaczerwieniona, lecz gładka i niebolesna.
W rozpoznaniu różnicowym należy uwzględnić przepuklinę pachwinowo-mosznową.
Leczenie wodniaka jądra należy rozpocząć dopiero po ukończeniu 2 roku życia, ponieważ może nastąpić samoistne zarośnięcie wyrostka pochwowego. Dopiero po dwuletniej obserwacji utrzymujące się wodniaki jąder należy leczyć chirurgicznie.

Wodniak jądra nabyty:
może być następstwem ostrego, przewlekłego i nieswoistego zapalenia jądra lub najądrza; może też wystąpić w przebiegu nowotworu jądra. Przyczyną gromadzenia się płynu w osłonce jądra jest zaburzenie równowagi pomiędzy wydzielaniem a wchłanianiem płynu przez osłonkę pochwową. Duża zawartość płynu w mosznie utrudnia choremu chodzenie oraz wpływa niekorzystnie na wytwarzanie plemników, może także spowodować zanik jądra. W rozpoznaniu różnicowym należy uwzględnić przepuklinę pachwinowo-mosznową, nowotwór jądra i zapalenie jądra.
Wodniak jądra przy badaniu palpacyjnym jest niebolesny, balonowaty, gładki, a oddawanie moczu jest prawidłowe. Natomiast charakterystycznymi objawami przepukliny pachwinowo-mosznowej jest stwierdzenie wrót przepukliny i możliwość odprowadzenia zawartości worka przepuklinowego - tymi objawami różni się przepuklina od wodniaka jądra. Zapalenie jądra jest bardzo bolesne, skóra moszny zaczerwieniona i obrzęknięta.
Dla wykluczenia nowotworu jądra, zapalenia jądra i przepukliny pachwinowo-mosznowej, konieczne jest badanie ultrasonograficzne (USG). Jest to badanie bardzo cenne i nieinwazyjne, a poza tym obraz jest odmienny dla każdej z wymienionych jednostek chorobowych. Wyniki badań laboratoryjnych w przypadkach nie powikłanych wodniaków nie wykazują zmian patologicznych. Leczenie nabytego wodniaka jądra jest operacyjne.

Źródło: zdrowemiasto.pl wikipedia.org